EN 1263-1 güvenlik ağlarını dört sisteme ayırır: S yatay ağ, T konsol ağ, U dikey kenar ağı, V ise direkli kenar ağıdır.

İple erişim için asgari donanım; EN 361+813 kemer, iniş cihazı, göğüs ve el jumarı, düşüş durdurucu, iki halat, kask ve yeterli sayıda konnektörden oluşur.

Bir kurtarma kiti; iniş cihazı, yeterli uzunlukta halat, kurtarma kemeri veya üçgeni, konnektörler ve makara sisteminden oluşur ve kullanılacağı yüksekliğe göre seçilir.

Kapalı alana giriş, üç ayaklı tripod veya davit kol üzerine kurulu bir geri sarmalı düşüş durdurucu ve kurtarma vinci ile yapılır; kurtarma kapasitesi olmadan giriş yapılamaz.

Yatay yaşam hattı çalışanın bir hat boyunca serbest hareket etmesini sağlar; dikey yaşam hattı ise merdiven ve kule tırmanışında kullanılır.

Ankraj noktası mümkün olduğunca baş üstünde, düşme faktörünü sıfıra yaklaştıracak konumda ve en az 12 kN dayanımlı olmalıdır.

Geri sarmalı (makaralı) cihaz kısa durdurma mesafesi sağlar ve düşük tavanlarda tercih edilir; halat üzerindeki hareketli düşüş durdurucu ise uzun dikey mesafelerde ve iple erişimde kullanılır.

Yüksekte çalışmada kask, çene bandı 50 kg'a kadar açılmayan EN 12492 veya bu şartı da karşılayan hibrit bir model olmalıdır.

İple erişim ve kurtarmada EN 1891 yarı statik halat, tırmanışta ise EN 892 dinamik ip kullanılır; ikisini yer değiştirmek ölümcül olabilir.

Karabina seçimi üç eksende yapılır: şekil (HMS, oval, D), kilit tipi (vidalı, otomatik) ve malzeme (alüminyum, çelik).

Lanyard seçimi üç soruya bakar: düşüş durdurma mı konumlandırma mı, yer değiştirme var mı, altınızda kaç metre boşluk var.

Doğru kemer, yapılacak işin türüne göre seçilir: sadece düşüş durdurma için EN 361, konumlandırma da gerekiyorsa EN 358, askıda çalışma varsa EN 813 noktası aranır.